توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی

این مفهوم که به آن TOD هم می‌گویند، یعنی به‌جای آنکه شهر را برای ماشین‌ها بسازیم، محله‌ها را دورِ ایستگاه‌های اصلی مترو یا بی‌آرتی طراحی کنیم. در این مدل، شما وقتی از ایستگاه مترو خارج می‌شوید، باید بتوانید با چند دقیقه پیاده‌روی به خانه، محل کار یا فروشگاه برسید. در واقع، تراکم ساختمان‌ها در نزدیکی ایستگاه‌ها بالا می‌رود تا آدم‌های بیشتری بدون نیاز به ترافیک و بنزین، به امکانات شهر دسترسی داشته باشند. در اقتصاد ایران، نزدیکی به مترو یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده قیمت مسکن و اجاره‌بهاست. برای مثال، خانه‌ای در نزدیکی ایستگاه صادقیه یا نبرد، به دلیل دسترسی سریع به مرکز شهر، همیشه تقاضای بیشتری نسبت به محله‌های دورافتاده دارد. اجرای درست این طرح در شهرهایی مثل تهران یا مشهد، نه‌تنها هزینه‌ ماهانه بنزین و استهلاک خودرو را از سبد هزینه‌ خانوار حذف می‌کند، بلکه با رونق گرفتن مغازه‌ها و کسب‌وکارهای اطراف ایستگاه، باعث ایجاد ثروت و امنیت بیشتر در آن محله می‌شود.