اوراق قرضه

وقتی دولت یا یک کارخانه بزرگ برای پروژه‌هایش پول کم می‌آورد، به‌جای وام گرفتن از بانک، از مردم قرض می‌گیرد. اوراق قرضه در واقع همان رسیدِ بدهی است؛ شما پولتان را برای مدتی در اختیار آن‌ها می‌گذارید و آن‌ها متعهد می‌شوند که در تاریخ‌های معین، سودی ثابت به شما پرداخت کنند و در پایان دوره، کل پول اولیه را برگردانند. در اقتصاد ایران، ما بیشتر با عناوینی مثل اوراق مشارکت یا اخزا (اسناد خزانه اسلامی) روبرو هستیم. برای یک خانواده ایرانی، خرید این اوراق یعنی دوری از هیجانات بازار ارز و بورس؛ یعنی مطمئن هستید که حتی اگر بازارها قرمز باشند، سود شما سر وقت به حساب‌تان می‌آید. این ابزار به دولت کمک می‌کند بدون چاپ پول و ایجاد تورم ناگهانی، هزینه‌هایش را تامین کند، هرچند نرخ سود آن معمولاً از تورم واقعی عقب‌تر است.