قرارداد کار معین

قرارداد کار معین یعنی شما برای انجام یک نتیجه یا پروژه مشخص استخدام می‌شوید، نه برای یک زمان نامحدود. در این مدل، برخلاف استخدام رسمی یا پیمانی، تعهد کارفرما و کارمند فقط تا پایان آن کار خاص است. برای مثال، اگر برای راه‌اندازی یک سامانه نرم‌افزاری یا نظارت بر ساخت یک ساختمان قرارداد ببندید، به محض تحویل کار، قرارداد خودبه‌خود تمام می‌شود و حق سنوات و مزایا بر اساس همان دوره و حجم کار محاسبه می‌گردد.

در بازار کار ایران، این قرارداد پلی است میان کارهای موقت و استخدام‌های دائم. برای نیروی کار، این یعنی امنیت شغلی فقط تا پایان پروژه تضمین شده و بعد از آن باید به فکر قرارداد جدید باشد. در بخش دولتی ایران، بسیاری از نیروها سال‌ها با این عنوان فعالیت می‌کنند به امید اینکه روزی تبدیل وضعیت شوند. نکته کلیدی اینجاست که در قرارداد کار معین، اخراج قبل از پایان کار یا ترک کار بدون دلیل، تبعات حقوقی جدی‌تری نسبت به کارهای روزمزد دارد، چون دو طرف روی تمام شدن یک «هدف مشخص» توافق کرده‌اند.