دارایی مازاد

دارایی مازاد در واقع همان اموال «اضافه بر سازمان» است؛ یعنی چیزهایی مثل ساختمان‌های قدیمی، زمین‌های رها شده یا ماشین‌آلاتی که در انبار خاک می‌خورند و در مسیر تولید یا خدمات اصلی شرکت نقشی ندارند. در حسابداری و مدیریت مالی، این‌ها ثروت خفته‌ای هستند که نه تنها سودی نمی‌سازند، بلکه هزینه‌هایی مثل مالیات و نگهداری را به مجموعه تحمیل می‌کنند.

در اقتصاد ایران، این اصطلاح را زیاد درباره بانک‌ها و طرح‌های دولتی می‌شنویم. وقتی بانکی به جای وام دادن، پولش را صرف خرید ملک و ساخت‌وساز کرده و حالا آن ملک‌ها بلااستفاده مانده‌اند، با دارایی مازاد روبه‌روست. فروش این اموال برای مردم و سهامداران مهم است؛ چون با نقد شدن این زمین‌ها و ساختمان‌ها، بانک می‌تواند وام بیشتری به مردم بدهد یا سود نقدی به سهامدارانش بپردازد. در سطح کلان نیز، دولت با فروش اموال مازاد خود سعی می‌کند کسری بودجه را جبران کند تا مجبور به چاپ پول و ایجاد تورم نشود.