مطالبات غیرجاری

وقتی بانکی به شما یا یک کارخانه وام می‌دهد، انتظار دارد طبق قرارداد، اصل و سود پول را در تاریخ‌های مشخص پس بگیرد. اگر از تاریخ آخرین قسط مدتی بگذرد (معمولاً بیش از دو ماه) و پولی واریز نشود، آن وام از فهرست دارایی‌های زنده بانک خارج و وارد دسته مطالبات غیرجاری می‌شود. ساده‌تر بگوییم، این‌ها طلب‌هایی هستند که نقدشوندگی خود را از دست داده‌اند و بانک فعلاً نمی‌تواند برای پرداخت‌های خود روی آن‌ها حساب باز کند.

در اقتصاد ایران، بالا رفتن حجم این مطالبات یعنی قدرت وام‌دهی بانک برای خرید مسکن یا خودروی شما کم شده است. وقتی بخش بزرگی از منابع بانک در دست چند بدهکار بزرگ یا پروژه‌های نیمه‌تمام دولتی گیر می‌کند، بانک برای جبران کمبود نقدینگی مجبور می‌شود با نرخ سود بالاتر از مردم سپرده جذب کند یا از بانک مرکزی پول قرض بگیرد؛ اقداماتی که در نهایت باعث رشد نقدینگی، تورم و کاهش ارزش پول ملی می‌شود و هزینه آن از جیب تمام مردم پرداخت می‌گردد.