مطالبات مشکوک‌الوصول

در زبان ساده، وقتی فرد یا شرکتی از بانک وام می‌گیرد و اقساط آن بیش از شش ماه و تا ۱۸ ماه عقب می‌افتد، بانک طلب خود را در دسته مشکوک‌الوصول قرار می‌دهد. در این مرحله، بانک هنوز کاملاً از بازگشت پول ناامید نشده اما خطر سوخت شدن آن را بسیار بالا می‌بیند. به همین دلیل طبق قانون، بانک مجبور می‌شود بخشی از درآمد خود را برای جبران این ضرر احتمالی کنار بگذارد که باعث ضعیف شدن توان مالی بانک می‌شود. در اقتصاد ایران، بالا بودن حجم این مطالبات یعنی بخش بزرگی از سرمایه‌ای که باید صرف تولید یا وام‌های خرد مثل ازدواج و مسکن شود، در دست عده‌ای خاص یا پروژه‌های شکست‌خورده قفل شده است. وقتی بانک نتواند طلبش را زنده کند، برای تأمین نقدینگی ناچار به استقراض از بانک مرکزی می‌شود. این رفتار در نهایت باعث رشد نقدینگی و تورم شده و اثرش را به صورت کاهش قدرت خرید در زندگی روزمره همه مردم نشان می‌دهد.