دارایی غیرمولد

دارایی غیرمولد یعنی ثروتی که «خوابیده» است و هیچ خروجی یا درآمدِ مستمری ندارد. در حسابداری شرکت‌ها، این یعنی دستگاهی که در انبار خاک می‌خورد یا زمینی که به امیدِ گران شدن خریده شده اما هیچ فعالیتی در آن انجام نمی‌شود. این اموال برخلاف دارایی‌های مولد مثل خط تولید یا سرمایه در گردش، نه کالا می‌سازند و نه خدمتی ارائه می‌دهند؛ آن‌ها فقط هستند تا ارزشِ اسمی‌شان با گذشت زمان و تورم تغییر کند.

در اقتصاد ایران، هجوم به سمت دارایی‌های غیرمولد مثل خریدِ سکه یا ملکِ خالی، راهی برای فرار از کاهش ارزش پول است، اما برای کلِ جامعه هزینه‌زاست. وقتی بخش بزرگی از سرمایهٔ مردم یا شرکت‌ها در این چاه‌های ساکن قفل شود، نقدینگی به سمت تولید نمی‌رود و در نتیجه اشتغال و رفاه رشد نمی‌کند. برای شما به عنوان یک فرد، این دارایی شاید سپری در برابر تورم باشد، اما در مقیاس بزرگ‌تر، باعث می‌شود اقتصادِ کشور به جای حرکت، درجا بزند.