بازار بازآفرین؛ راهکار بورسی برای احیای کارخانه‌های راکد و دارایی‌های منجمد

تعطیلی بنگاه‌ها منجر به استهلاک دانش فنی و سرمایه‌های انباشته می‌شود که اقتصاد توان تحمل آن را ندارد.

احیای سرمایه‌گذاری‌های گذشته و بازگرداندن ظرفیت‌های خاموش به مدار تولید، بخشی از راه‌حل مشکلات اقتصادی است.

بسیاری از بنگاه‌ها به دلیل مشکلات مالی، مدیریتی یا حقوقی از چرخه تولید خارج شده‌اند.

تملک بنگاه‌ها توسط بانک‌ها و مشکلات واگذاری آن‌ها، منجر به بلاتکلیفی دارایی‌های غیرمولد شده است.

ضرورت ایجاد نهادی به نام بازار بازآفرین برای حل مشکل بلاتکلیفی بنگاه‌ها احساس می‌شود.

ارزش واقعی بنگاه‌ها در توانایی ادامه فعالیت آن‌هاست، نه صرفاً ارزش دارایی‌های فیزیکی.

توانایی خریدار برای بازآفرینی بنگاه، مهم‌تر از قیمت پیشنهادی است.

پراکندگی فرآیند واگذاری و نبود اطلاعات استاندارد، مانع از کشف قیمت واقعی می‌شود.

پیشنهاد طراحی بازار بازآفرین در بورس برای تسهیل انتقال مالکیت بنگاه‌های قابل احیا.

بنگاه‌ها پیش از عرضه باید از فرآیند آماده‌سازی و شفاف‌سازی ریسک‌ها عبور کنند.

تهیه پرونده اطلاعاتی استاندارد برای هر بنگاه جهت شفافیت وضعیت مالی و حقوقی.

بازار بازآفرین محل معاملات مستمر نیست و هدف آن انتقال یک‌باره مالکیت است.

تفاوت ماهوی بازار بازآفرین با بازار پایه فرابورس در هدف انتقال مالکیت است.

بازار سرمایه ظرفیت‌های فراتر از تامین مالی سنتی برای حل مسائل قدیمی دارد.

استفاده از زیرساخت‌های موجود بورس برای افشای اطلاعات و نظارت، مزیت این پیشنهاد است.

مزایای بازار بازآفرین شامل کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و بازگرداندن بنگاه‌ها به چرخه تولید است.

هدف اصلی، انتقال بنگاه از مالک ناتوان به سرمایه‌گذار دارای برنامه احیا است.

موفقیت این بازار نیازمند همراهی سیاست‌گذار در حل موانع حقوقی و مالیاتی است.

استفاده از قوانین بودجه برای ایجاد مشوق‌های مالیاتی و تشویق بانک‌ها به واگذاری دارایی‌ها.

در شرایط نااطمینانی، فعال‌سازی ظرفیت‌های موجود بدون هزینه‌های سنگین، اولویت دارد.

بازار بازآفرین پلی میان دارایی‌های منجمد و سرمایه‌های آماده ورود به اقتصاد است.

پیشنهاد بررسی امکان‌سنجی بازار بازآفرین توسط سازمان بورس و نهادهای ذی‌ربط.

مشکل اصلی اقتصاد، قرار نگرفتن سرمایه در جای درست است که این بازار به دنبال حل آن است.