اهلیت خریدار
اهلیت خریدار در اقتصاد ایران به این معناست که وقتی دولت می‌خواهد کارخانه یا شرکتی را واگذار کند، فقط به بالاترین قیمت پیشنهادی نگاه نکند. در واقع، نهادهای نظارتی بررسی می‌کنند که آیا خریدار سابقه مدیریتی مرتبط دارد، خوش‌نام است و می‌تواند چرخ تولید را بچرخاند یا خیر. این فیلتر گذاشته شده تا اموال عمومی به دست کسانی نیفتد که صرفاً به دنبال زمین‌خواری یا فروش قطعات کارخانه هستند. اهمیت این موضوع در زندگی مردم زمانی روشن می‌شود که به تجربه‌های تلخی مثل واگذاری‌های ناموفق در دهه‌های اخیر نگاه کنیم. وقتی فردی بدون اهلیت، کارخانه‌ای مثل هپکو یا هفت‌تپه را می‌خرد، نتیجه‌اش بیکاری کارگران و توقف تولید است که مستقیماً به اقتصاد کشور و سفره مردم ضربه می‌زند. رعایت دقیق اهلیت یعنی اطمینان از اینکه ثروت‌های ملی به جای نابودی، در مسیر رشد و اشتغال‌زایی قرار می‌گیرند.
چرا الان مهم است
تازهبا جدی‌شدن خروج بانک‌ها از بنگاه‌داری و تلاش برای احیای واحدهای صنعتی راکد از طریق بورس، موضوع «اهلیت خریدار» دوباره داغ شده است. این روزها سوال اصلی این است که آیا خریداران جدید، علاوه بر پول کافی، تخصص و صلاحیت لازم برای مدیریت دارایی‌های ملی را دارند تا سرنوشت تلخ واگذاری‌های ناموفق گذشته تکرار نشود.
آخرین اخبار با این مفهوم
شفادارو؛ آزمونی برای پایان بنگاه‌داری بانکی و بازگشت به بانکداری حرفه‌ای
واگذاری شفادارو گامی قانونی برای خروج بانک‌ها از بنگاه‌داری و تمرکز بر تامین مالی تولید است.
۲۰ مهر ۱۴۰۵
بازار بازآفرین؛ راهکار بورسی برای احیای کارخانه‌های راکد و دارایی‌های منجمد
ایجاد بازار بازآفرین در بورس برای احیای بنگاه‌های راکد و انتقال شفاف مالکیت به سرمایه‌گذاران توانمند.
۲۲ شهریور ۱۴۰۵