خودرو فرسوده

خودروی فرسوده در واقع ماشینی است که هزینه‌ی نگهداری و مصرف بنزین آن از ارزش خدماتی که به مالک می‌دهد پیشی گرفته است. در ایران، دولت بر اساس سن عددی (مثلاً بالای بیست سال برای سواری) یا ناتوانی در دریافت معاینه فنی، خودرو را فرسوده اعلام می‌کند. این خودروها نه تنها باعث تشدید آلودگی هوا می‌شوند، بلکه بخش بزرگی از بنزین یارانه‌ای کشور را می‌بلعند و از نظر ایمنی، ریسک تصادفات جاده‌ای را به شدت بالا می‌برند. برای یک شهروند ایرانی، خودروی فرسوده فقط یک وسیله نقلیه قدیمی نیست، بلکه یک امتیاز اقتصادی در بازار خودرو محسوب می‌شود. با اسقاط کردن این خودروها، گواهی اسقاط صادر می‌شود که در بازار ارزش نقدی دارد؛ چرا که طبق قانون، واردکنندگان برای ترخیص خودروهای خارجی و خودروسازان برای تداوم تولید، به خرید این گواهی‌ها نیاز دارند. به همین دلیل، گاهی قیمت یک خودروی کاملاً از کار افتاده در ایران، نه بر اساس ارزش آهن‌قراضه‌اش، بلکه بر اساس قیمت روز گواهی اسقاط و حق امتیاز واردات خودرو تعیین می‌شود.