مشارکت کارکنان

مشارکت کارکنان به این معناست که کارمندان و کارگران فراتر از دریافتِ حقوقِ ثابت، در سرنوشتِ واحدِ اقتصادی خود سهیم شوند. این مشارکت می‌تواند از نظرخواهی ساده در موردِ خطِ تولید شروع شده و تا دریافتِ پاداش‌های متصل به سود یا حتی مالکیتِ بخشی از سهامِ شرکت ادامه یابد. در واقع، این سازوکار تلاش می‌کند تا اهدافِ شخصیِ فرد را با اهدافِ بلندمدتِ سازمان گره بزند و از حالتِ «فقط انجامِ وظیفه» خارج شود.

در فضای اقتصادیِ ایران که تورم و بی‌ثباتیِ هزینه‌ها همواره کسب‌وکارها را تهدید می‌کند، مشارکتِ کارکنان ابزاری برای بقاست. برای مثال، وقتی در یک شرکتِ تولیدیِ قطعاتِ خودرو، طرحِ سهامِ ترجیحی یا پاداشِ بهره‌وری اجرا می‌شود، کارگر می‌داند که کاهشِ ضایعات یا نوآوری در تولید، مستقیماً روی درآمدِ ماهانه‌اش اثر دارد. این کار نه‌تنها به حفظِ قدرتِ خریدِ کارکنان کمک می‌کند، بلکه باعث می‌شود در دورانِ رکود، نیروی انسانی به‌جای دلسردی، برای نجاتِ منبعِ درآمدیِ خود و پایداریِ شرکت تلاش کند.