نرخ ترک شغل

نرخ ترک شغل به درصدی از کارکنان گفته می‌شود که به میل و اراده خودشان، و نه به دلیل اخراج یا تعدیل، از محل کارشان جدا می‌شوند. این عدد نشان می‌دهد که چقدر نیروی کار به آینده شغلی‌اش در یک مجموعه امیدوار است یا چقدر گزینه‌های جایگزین در بازار برای او وجود دارد. در واقع، این شاخص تصویری از پویایی یا آشفتگی در لایه‌های زیرین بازار کار را به ما نشان می‌دهد.

در فضای اقتصادی ایران، نرخ بالای ترک شغل اغلب به معنای فرار از کاهش قدرت خرید است. وقتی تورم از رشد دستمزدها پیشی می‌گیرد، کارمند یا کارگر ناچار می‌شود برای جبران هزینه‌های زندگی مثل اجاره‌خانه، مدام به دنبال کار جدید با حقوق اندکی بالاتر باشد. این جابه‌جایی‌های مکرر که به آن پرش شغلی می‌گوییم، باعث می‌شود تخصص در کسب‌وکارهای ایرانی رشد نکند و هزینه‌های پنهان تولید بالا برود. برای شما به عنوان یک فرد جویای کار، بالا بودن این نرخ در یک صنف می‌تواند نشانه فرصت‌های شغلی زیاد یا برعکس، نشانه شرایط کاری طاقت‌فرسا در آن بخش باشد.