کنترل ترافیک دریایی

کنترل ترافیک دریایی را می‌توان همان برج مراقبت فرودگاه تصور کرد، اما برای کشتی‌ها در پهنه‌ی دریا. در بنادر شلوغی مثل شهید رجایی یا آب‌راه‌های حساسی مانند تنگه هرمز، متخصصان با استفاده از رادار و بی‌سیم، مسیر حرکت نفت‌کش‌ها و کشتی‌های کانتینری را تعیین می‌کنند تا از برخورد آن‌ها جلوگیری کرده و نوبت ورود به اسکله را تنظیم کنند.

این موضوع مستقیماً با جیب مردم در ارتباط است؛ چرا که هر ساعت معطلیِ یک کشتی در صفِ ورود، جریمه‌های سنگین دلاری به نام دموراژ دارد که در نهایت روی قیمت برنج، روغن یا قطعات خودروی وارداتی کشیده می‌شود. مدیریت دقیق این ترافیک باعث می‌شود کالاها سریع‌تر و ارزان‌تر به بازار برسد و درآمد ارزی حاصل از صادرات نفت نیز بدون وقفه و خطر تأمین شود.