امداد و نجات دریایی

امداد و نجات دریایی در واقع حکم اورژانس و آتش‌نشانی را برای پهنه‌های آبی دارد. در ایران، سازمان بنادر و دریانوردی با استفاده از شناورهای مخصوص «ناجی» و بالگردها، مسئولیت پیدا کردن و نجات کشتی‌های تجاری، نفت‌کش‌ها و حتی قایق‌های صیادی را بر عهده دارد که دچار آتش‌سوزی، نقص فنی یا طوفان شده‌اند. این سیستم فراتر از یک اقدام بشردوستانه، بخشی حیاتی از زیرساخت حمل‌ونقل بین‌المللی ایران است که امنیت تردد در تنگه هرمز و سایر مرزهای آبی را تضمین می‌کند.

اهمیت این موضوع برای زندگی مردم در «هزینه تمام‌شده کالا» نهفته است. وقتی مسیرهای منتهی به بنادر استراتژیک مثل بندرعباس یا چابهار امن باشند و خدمات امدادی سریعی وجود داشته باشد، شرکت‌های بیمه ریسک کمتری برای کشتی‌ها در نظر می‌گیرند و حق بیمه کاهش می‌یابد. در مقابل، اگر این خدمات ضعیف باشد، هزینه حمل هر تن کالای اساسی مثل برنج یا روغن وارداتی بالا می‌رود و در نهایت این مصرف‌کننده ایرانی است که باید قیمت بیشتری در بازار بپردازد. در واقع، کیفیت امداد دریایی مستقیماً بر ثبات قیمت کالاهای وارداتی اثر می‌گذارد.