کریدور شمال-جنوب

تصور کنید کالاهای هندی به جای دور زدن کل قاره آفریقا یا گذشتن از کانال پرهزینه سوئز، مستقیم به بندر چابهار یا بندرعباس بیایند و با قطار از مسیر رشت و آستارا سر از روسیه درآورند. کریدور شمال-جنوب همین شبکه میان‌بر است که ایران را به ستون فقرات تجارت میان اقیانوس هند و شمال اروپا تبدیل می‌کند. این مسیر نه تنها زمان حمل کالا را تا چهل درصد کوتاه می‌کند، بلکه هزینه‌های جابه‌جایی را هم به شدت کاهش می‌دهد و جایگاه ژئوپلیتیک ایران را در نقشه تجارت جهانی تثبیت می‌کند. برای سفره مردم و اقتصاد ایران، این کریدور به معنای ورود ارز به کشور بدون نیاز به فروش نفت است. وقتی قطارهای خارجی از خاک ما می‌گذرند، حق ترانزیت می‌پردازند که یک درآمد دلاری نقد و امن برای اقتصاد محسوب می‌شود. رونق این مسیر باعث ایجاد شغل در شهرهای مرزی و بندری، توسعه شبکه راه‌آهن و در نهایت کمک به ثبات ارزش پول ملی می‌شود؛ چرا که هرچه تجارت دنیا به مسیرهای ایرانی وابسته‌تر باشد، اقتصاد کشور در برابر فشارهای خارجی مقاوم‌تر و پیش‌بینی‌پذیرتر خواهد بود.