ترانزیت

ترانزیت در واقع اجاره دادنِ مسیر است. وقتی یک کامیون از ترکیه بار می‌زند تا به ازبکستان برود و از جاده‌های ایران عبور می‌کند، یا وقتی کالایی در بندر عباس تخلیه می‌شود تا با قطار به روسیه برود، ترانزیت اتفاق افتاده است. در این فرآیند، کالا نه وارد بازار ایران می‌شود و نه متعلق به ماست؛ ما فقط میزبانِ عبور آن هستیم و بابت این خدمات، هزینه دریافت می‌کنیم. این موضوع برای اقتصاد ایران حیاتی است چون جایگزین امنی برای درآمد نفت محسوب می‌شود. هرچه ترانزیت از خاک ما بیشتر شود، تقاضا برای خدمات جانبی مثل تعمیرگاه‌ها، رستوران‌های بین‌راهی و شرکت‌های حمل‌ونقل افزایش می‌یابد و ارز واقعی وارد کشور می‌شود. مثلاً فعال شدن کامل بندر چابهار برای جابه‌جایی بار هند به آسیای میانه، می‌تواند هزاران شغل مستقیم ایجاد کرده و به رشد اقتصادی استان‌های محروم کمک کند.