تجرد قطعی

تجرد قطعی زمانی رخ می‌دهد که فرد از سن ۵۰ سالگی عبور کرده و هرگز ازدواج نکرده باشد؛ وضعیتی که در آن احتمال تغییر وضعیت تاهل از نظر آماری به صفر نزدیک می‌شود. این موضوع در ایران صرفاً یک پدیده اجتماعی نیست، بلکه نشان‌دهنده بن‌بست‌های اقتصادی است. وقتی هزینه‌های اولیه شروع زندگی مثل ودیعه مسکن یا ثبات شغلی فراهم نباشد، بخش بزرگی از جامعه از چرخه سنتی تشکیل خانواده خارج می‌شوند و این یعنی تغییر بزرگ در ساختار نیروی کار و مصرف.

این روند مستقیماً بر بازار سرمایه و رفاه اثر می‌گذارد. افزایش تجرد قطعی یعنی در آینده با جامعه‌ای پیر مواجهیم که حمایت خانوادگی ندارند و بار مالی نگهداری از آن‌ها کاملاً بر دوش دولت و صندوق‌های بازنشستگی می‌افتد. از سوی دیگر، الگوی خرید در بازار تغییر می‌کند؛ به جای تقاضا برای خانه‌های خانوادگی، نیاز به آپارتمان‌های بسیار کوچک رشد می‌کند و چرخه اقتصادی صنایعی که به تشکیل خانواده وابسته‌اند، مثل لوازم خانگی و جهیزیه، با کاهش تقاضای واقعی روبرو می‌شود.