آورده متقاضی
آورده متقاضی در واقع همان سهمِ نقدی شما در پروژههای مسکن ملی یا تعاونیساز است. وقتی دولت یا یک نهاد اعلام میکند که برایتان خانه میسازد، کل هزینه را وام نمیدهد؛ بخشی را بانک تأمین میکند و مابقی که باید توسط شما پرداخت شود، آورده نام دارد. این مبلغ معمولاً در ابتدا قطعی نیست و با پیشرفت پروژه و بر اساس قیمت روز مصالح ساختمانی محاسبه و در چندین مرحله از شما مطالبه میشود.
اهمیت این موضوع در اقتصاد ایران زمانی روشن میشود که تورم باعث افزایش قیمت سیمان و فولاد میگردد. در پروژههایی مثل نهضت ملی مسکن، اگر هزینه ساخت بالا برود، مبلغ وام لزوماً به همان اندازه زیاد نمیشود و بار اصلی روی دوش آورده متقاضی میافتد. برای یک خانواده، این یعنی باید مدام پسانداز خود را افزایش دهند تا به دلیل عدم واریز بهموقع، از پروژه حذف نشوند؛ بنابراین آورده متقاضی مرز بین خانهدار شدن یا انصراف اجباری از این رقابت است.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهای اخیر، کندیِ پرداختِ «آورده متقاضی» در طرحهای دولتی به یک چالش جدی تبدیل شده است؛ چرا که با طولانی شدن زمان ساخت، تورم هزینههای نهایی مسکن را بالا میبرد. دولت تلاش میکند با افزایش سقف وامهای خرد، بخشی از فشارِ تأمین نقدینگی را از دوش مردم بردارد تا پروژههای نیمهتمام با مشارکت مالیِ بهموقعِ ثبتنامکنندگان به سرانجام برسد.
آخرین اخبار با این مفهوم
چالش تأمین مالی مسکن ملی؛ تأخیر در آورده متقاضیان قیمت نهایی را بالا میبرد
تأخیر متقاضیان در تأمین آورده مالی، با ایجاد اثر تورمی، قیمت نهایی واحدهای مسکن ملی را افزایش میدهد.
۱۹ مرداد ۱۴۰۵
افزایش سقف وام قرضالحسنه مسکن به ۲۰۰ میلیون تومان برای پروژههای نیمهتمام
سقف وام قرضالحسنه برای تکمیل پروژههای مسکن حمایتی با پیشرفت بالای ۸۰ درصد به ۲۰۰ میلیون تومان افزایش یافت.
۴ مرداد ۱۴۰۵