چرخه سیاسی تجاری

چرخه سیاسی تجاری زمانی رخ می‌دهد که سیاست‌مداران تصمیمات کلان اقتصادی را نه بر اساس منطق علمی و بلندمدت، بلکه با تقویم انتخابات تنظیم می‌کنند. در این حالت، دولت‌ها تلاش می‌کنند در ماه‌های منتهی به انتخابات با اقداماتی مثل افزایش دستمزدها، توزیع یارانه‌های معیشتی یا پروژه‌های عمرانیِ سریع، حس رضایت و رونق در جامعه ایجاد کنند تا شانس پیروزی خود یا هم‌فکرانشان را افزایش دهند. این رفتار باعث می‌شود اقتصاد به جای حرکت در یک مسیر پایدار، دچار نوسانات شدیدی شود که ریشه در رقابت‌های سیاسی دارد. در اقتصاد ایران، این پدیده اغلب خود را به شکل «سرکوب دستوری قیمت‌ها» یا «تثبیت مصنوعی نرخ ارز» قبل از انتخابات نشان می‌دهد. برای مثال، دولت ممکن است با تزریق سنگین ارز به بازار، قیمت دلار را موقتاً پایین نگه دارد تا قدرت خرید مردم در ظاهر حفظ شود؛ اما پس از پایان انتخابات و تخلیه منابع ارزی، فنر قیمت‌ها رها شده و موج تورمی شدیدی به دارایی‌های مردم آسیب می‌زند. در واقع، این چرخه باعث می‌شود هزینه‌ی یک تصمیم سیاسیِ کوتاه‌مدت، از جیب مردم و با کاهش ارزش پول ملی در سال‌های بعد پرداخت شود.