سیاست انقباضی

سیاست انقباضی زمانی اجرا می‌شود که اقتصاد مثل یک موتور بیش از حد داغ شده و قیمت‌ها با سرعت بالا می‌روند. در ایران، بانک مرکزی برای مهار تورم، شیرِ نقدینگی را می‌بندد؛ یعنی با افزایش نرخ سود بانکی یا سخت‌گیری در دادن وام به بانک‌ها، سعی می‌کند پولِ کمتری در دست مردم و کسب‌وکارها بچرخد تا تقاضا برای خرید کالا، دلار یا سکه کاهش یابد.

برای شما به عنوان یک شهروند، این سیاست به معنای گران شدن وام‌ها و سخت‌تر شدن دریافت تسهیلات از بانک‌هاست. وقتی سیاست انقباضی حاکم است، هزینه استقراض بالا می‌رود و خرید اقساطی یا تامین سرمایه برای مغازه و کارخانه دشوار می‌شود. هدف نهایی این است که با کاهش قدرت خریدِ کاذب، تبِ بازارها فروکش کند و از سقوط بیشتر ارزش پول ملی در برابر موج‌های تورمی جلوگیری شود.