افق تولید در ایران: چرا برنامه‌ریزی برای بنگاه‌ها دشوارتر از همیشه شده است؟

شاخص محیط کسب‌وکار صنعت به دلیل نااطمینانی و بی‌ثباتی، به سطوح نامساعدی رسیده است.

روند سالانه نشان‌دهنده تشدید فشار بر صنعت است، هرچند در بهار ۱۴۰۵ کاهش جزئی داشته است.

نوسان قیمت، دشواری تامین مالی و تحولات نظامی، موانع اصلی فعالیت بنگاه‌ها هستند.

نااطمینانی نسبت به آینده و تورم، توان تاب‌آوری بنگاه‌ها را به شدت کاهش داده است.

سیاست‌های انقباضی و تورم، دسترسی به منابع مالی را برای تولیدکنندگان بسیار دشوار کرده است.

ظرفیت اتاق بازرگانی برای حل مشکلات کلان اقتصادی و سیاسی محدود است.

اتاق بازرگانی از طریق تعامل با دولت و مجلس، پیگیر اصلاح تصمیمات خلق‌الساعه است.

کاهش توان مالی بنگاه‌ها، رفاه نیروی کار و امنیت شغلی را با تهدید جدی مواجه کرده است.

شرایط جنگی و تحریم‌ها، زنجیره‌ای از مشکلات را برای تولید و تجارت ایجاد کرده است.

محدودیت مسیرهای وارداتی، تامین نهاده‌های تولید را دشوار و هزینه‌بر کرده است.

افزایش زمان و هزینه حمل‌ونقل، مستقیماً سرمایه در گردش بنگاه‌ها را درگیر کرده است.

مشکلات تولید به هم وابسته‌اند و اختلال در یک بخش به کل زنجیره سرایت می‌کند.

علاوه بر تحریم، تعدد سامانه‌ها و سخت‌گیری‌های داخلی نیز مانع فعالیت بخش خصوصی است.

بخش خصوصی خواستار کاهش مداخلات دولتی و تسهیل فرآیندهای تجاری در حوزه اختیارات داخلی است.

حفظ اشتغال نیازمند همراهی دولت و کاهش فشارهای خارج از اختیار بنگاه‌هاست.