لایه‌سازی

لایه‌سازی یکی از مراحل اصلی پولشویی است که در آن فرد تلاش می‌کند با ایجاد یک مارپیچ از نقل‌وانتقالات مالی، منشأ غیرقانونی پول را مخفی کند. در این مرحله، پول دیگر به صورت نقد نیست بلکه وارد سیستم بانکی شده و حالا با سرعت بین حساب‌های مختلف می‌چرخد یا به ارز، سکه و سهام تبدیل می‌شود. هدف این است که اگر نهادهای نظارتی بخواهند مسیر پول را دنبال کنند، با چنان حجم بالایی از فاکتورهای صوری و جابه‌جایی‌های متعدد روبرو شوند که از پیدا کردن سرنخ اصلی ناامید شوند.

در اقتصاد ایران، لایه‌سازی معمولاً با استفاده از کارت‌های بازرگانی اجاره‌ای، حساب‌های اجاره‌ای (مانند حساب افراد کم‌اطلاع در مناطق محروم) یا خرید و فروش مکرر خودرو و ملک انجام می‌شود. این پدیده باعث می‌شود شفافیت مالی در بازارها از بین برود و قیمت‌ها به صورت کاذب بالا برود؛ چون هدف معامله‌گر سود واقعی نیست، بلکه فقط چرخاندن پول است. برای مردم عادی، لایه‌سازی به معنای سخت‌گیرانه‌تر شدن قوانین بانکی، محدودیت در سقف تراکنش‌ها و مسدود شدن ناگهانی حساب‌هایی است که ندانسته در زنجیره این جابه‌جایی‌ها قرار گرفته‌اند.