خرید حمایتی

خرید حمایتی یک ابزار کنترلی است که دولت در زمان اشباع بازار از آن استفاده می‌کند. تصور کنید در فصل برداشت پیاز یا گوجه‌فرنگی، محصول آن‌قدر زیاد است که قیمت در بازار به زیر هزینه تولید می‌رسد. در این شرایط، دولت برای اینکه کشاورز ورشکست نشود، محصول را با قیمتی بالاتر از بازار می‌خرد و انبار می‌کند. این کار با خرید تضمینی متفاوت است؛ در خرید تضمینی دولت از قبل متعهد به خرید است، اما در خرید حمایتی، دولت برای جلوگیری از یک بحران ناگهانی در بازار دخالت می‌کند. این سیاست در ایران معمولاً برای محصولاتی مثل زعفران، شیر یا محصولات جالیزی اجرا می‌شود تا از نابودی دسترنج کشاورز و نوسانات شدید قیمت در ماه‌های بعد جلوگیری شود. اثر این اقدام روی زندگی شما دوطرفه است؛ از یک سو با حفظ تولید داخلی، مانع از وابستگی به واردات و جهش قیمت‌ها در آینده می‌شود و از سوی دیگر، چون هزینه‌اش از بودجه عمومی پرداخت می‌شود، مدیریت درست آن برای جلوگیری از کسری بودجه و تورم اهمیت زیادی دارد. اگر این خریدها به درستی مدیریت نشود و محصولات در انبارها ضایع شوند، در واقع ثروت عمومی کشور هدر رفته است، اما اگر درست اجرا شود، ضامن امنیت غذایی و ثبات قیمت‌ها در سفره مردم خواهد بود.