صادرات

صادرات در ساده‌ترین شکل، یعنی فرستادن محصولاتی که در داخل مرزهای ایران تولید شده‌اند به بازارهای جهانی. وقتی یک تاجر فرش دست‌باف، یک شرکت پتروشیمی یا حتی یک برنامه‌نویس ایرانی محصول و خدمت خود را به فردی در خارج از کشور می‌فروشد، صادرات اتفاق افتاده است. هدف اصلی از این کار، فراتر رفتن از بازار محدود داخلی و دستیابی به درآمدهای ارزی است که برای اقتصاد ایران حیاتی محسوب می‌شود.

اهمیت صادرات برای جیب مردم در «نرخ ارز» و «رونق تولید» نهفته است. هرچه صادرات غیرنفتی ما مثل پسته، فولاد یا محصولات دانش‌بنیان بیشتر شود، ذخایر ارزی بانک مرکزی تقویت شده و فشار روی قیمت دلار کمتر می‌شود که نتیجه‌اش کنترل تورم در سفره مردم است. از طرفی، وقتی یک کارخانه در اراک یا اصفهان برای صادرات تولید می‌کند، یعنی چرخ تولیدش سریع‌تر می‌چرخد، کارگران بیشتری استخدام می‌کند و سود حاصل از آن در نهایت به چرخه اقتصاد کشور بازمی‌گردد.