زنجیره ارزش

زنجیره ارزش را مثل یک مسابقه دو امدادی تصور کنید که در آن هر بخش، چیزی به محصول اضافه می‌کند تا در نهایت به دست شما برسد. مثلاً در تولید یک یخچال ایرانی، از استخراج سنگ آهن برای بدنه گرفته تا طراحی موتور، مونتاژ در کارخانه و حتی خدمات پس از فروش، همگی حلقه‌های این زنجیره هستند. اگر هر کدام از این مراحل با هزینه کمتر و کیفیت بالاتر انجام شود، محصول نهایی در بازار توان رقابت پیدا می‌کند و سودآوری کل مجموعه بالا می‌رود.

برای ما به عنوان مصرف‌کننده یا سهام‌دار، نقص در زنجیره ارزش به معنای گرانی و کاهش سود است. در اقتصاد ایران، بسیاری از صنایع مثل پتروشیمی یا فولاد به دلیل «تکمیل نبودن زنجیره ارزش» مجبورند مواد خام را ارزان صادر کنند و محصولات نهایی همان مواد را با قیمت دلاری از خارج بخرند. وقتی یک شرکت بورسی زنجیره ارزش خود را کامل می‌کند، یعنی در برابر نوسانات قیمت مواد اولیه مقاوم‌تر شده و پتانسیل بیشتری برای رشد دارایی و سود نقدی سهام‌دارانش ایجاد کرده است.