بازگشت به بازار: چرا اقتصاددانان چپ‌گرا از مداخلات دولتی رویگردان شدند؟

گفتمان اقتصادی جهان در حال چرخش از مداخله‌گرایی دولتی به سمت اصول بازار آزاد است.

تغییر رویکرد اقتصاددانان با عذرخواهی نوآ اسمیت، تحلیلگر سرشناس، آغاز شده است.

اقتصاد بازار آزاد دوباره در محافل علمی به رویکردی محبوب تبدیل شده است.

دهه گذشته شاهد آزمایش ایده‌های مداخله‌گرایانه مانند سیاست صنعتی و حمایت‌گرایی تجاری بود.

این سیاست‌ها شباهت زیادی به تجربیات شکست‌خورده قرن بیستم در کشورهای در حال توسعه داشتند.

شکست‌های عملی سیاست‌های دولتی، اقتصاددانان را به تردید در توانایی برنامه‌ریزی مرکزی واداشته است.

نوآ اسمیت، وبلاگ‌نویس مشهور، نماد این چرخش فکری در میان اقتصاددانان است.

اسمیت پیش‌تر از مدافعان مداخلات صنعتی بود و دیدگاه‌های لیبرتارین را نادیده می‌گرفت.

علم اقتصاد در ۱۵ سال اخیر دچار رویکرد تجربه‌گرایی محض و ضدیت با تئوری شده بود.

این رویکرد بر اساس داده‌های موقت، نتایج تئوریک استاندارد را زیر سوال می‌برد.

بحران تکرارپذیری در علوم اجتماعی، ضعف‌های این رویکرد آماری را آشکار کرد.

تحقیقات جدید درباره حداقل دستمزد دوباره به پیش‌بینی‌های تئوریک گذشته بازگشته‌اند.

اسمیت به عنوان یک لیبرال، در دهه ۲۰۱۰ منتقد سرسخت لیبرتارینیسم بود.

از سال ۲۰۲۳، اسمیت به مشکلات ناشی از مقررات‌گذاری‌های دولتی اذعان کرد.

او مقررات خرد و ریز را چتری آزاردهنده بر زندگی مردم توصیف می‌کند.

اسمیت در مقاله‌ای از لیبرتارین‌ها عذرخواهی کرد و از سیاست‌های تعرفه‌ای ترامپ انتقاد کرد.

او همچنین ناکارآمدی سیاست‌های صنعتی دولت بایدن را صریحاً پذیرفت.

روزنامه‌نگارانی مانند کلاین و تامپسون نیز بر موانع بوروکراتیک تولید تمرکز کرده‌اند.

منتقدان این رویکرد را نئولیبرالیسم جدید می‌نامند، اما این تغییر نام به پذیرش آن کمک می‌کند.

اسمیت موفقیت آرژانتین تحت مدیریت خاویر میلی را نشانه‌ای از کارآمدی بازار آزاد می‌داند.

شواهد جهانی نشان می‌دهد آزادی اقتصادی با رشد سریع‌تر همراه است.

اسمیت هنوز در درک اصول لیبرتارینیسم و ارجاع به دولت بوش دچار اشتباه است.

دوران اصلاحات نئولیبرالی در آمریکا تنها تا سال ۲۰۰۰ دوام داشت.

عذرخواهی اسمیت نشانه‌ای از گسست در پارادایم قبلی و بازگشت به آزادی اقتصادی است.

نجات از عصر تاریک اقتصادی نیازمند دوز بالایی از تفکر بازار آزاد است.