دولت در اقتصاد ایران؛ چرا تصدی‌گری جایگزین وظایف حاکمیتی شده است؟

پل ساموئلسون با معرفی کالاهای عمومی، محدودیت‌های بازار در تامین آن‌ها را تبیین کرد.

کالاهای عمومی به دلیل رقابت‌ناپذیری و تخصیص‌ناپذیری، نیازمند مداخله دولت برای عرضه هستند.

کالاهای ضروری لزوماً کالای عمومی نیستند و مداخله دولت در آن‌ها دلایل متفاوتی دارد.

دولت‌ها برای تامین کالاهای ضروری با قیمت مناسب، از ابزار مالیات استفاده می‌کنند.

در کشورهای توسعه‌یافته، دولت لزوماً تولیدکننده نیست و بر تامین مالی و تنظیم‌گری تمرکز دارد.

دولت‌های موفق میان نقش‌های تامین‌کننده مالی، تنظیم‌گر و تولیدکننده تمایز قائل می‌شوند.

بحث اصلی امروز، کیفیت و نحوه دخالت دولت در اقتصاد است.

چهار حوزه فعالیت دولت باید بر اساس ضرورت‌های حاکمیتی و شکست بازار تفکیک شوند.

دولت ایران به جای وظایف حاکمیتی، در حوزه‌هایی تصدی‌گری می‌کند که بازار قادر به تامین آن‌هاست.

اصلاح رابطه دولت و بازار نیازمند بازنگری در کیفیت مداخلات و تمرکز بر شکست‌های بازار است.