چرا سرکوب نرخ بهره، موتور تولید بانک‌های زامبی در ایران است؟

بانک‌ها به عنوان واسطه‌گران مالی، پس‌اندازهای پراکنده را به وام تبدیل کرده و ریسک را مدیریت می‌کنند.

نرخ بهره پایین‌تر از سطح تعادلی، بازار وجوه وام‌دادنی را با کمبود دائمی و ناترازی مواجه کرده است.

ناترازی دائمی در بازار وجوه، بانک‌ها را به سمت استقراض از بانک مرکزی و افت کیفیت دارایی‌ها سوق می‌دهد.

بانک‌ها در این اکوسیستم ناتراز، به جای واسطه‌گری، منابع را در دارایی‌های پرریسک فریز می‌کنند.

افزایش نرخ بهره برای خروج از ناترازی و کنترل تورم ضروری است و نباید به وضعیت بانک‌های ورشکسته مشروط شود.