سیاست پولی۱ خبر

بازار وجوه وام‌دادنی

بازار وجوه وام‌دادنی در واقع همان جایی است که پول‌های مازادِ مردم به دست کسانی می‌رسد که برای کارهایشان به سرمایه نیاز دارند. در یک طرف این بازار، پس‌اندازکنندگانی هستند که پولشان را در بانک می‌گذارند و در طرف دیگر، تولیدکنندگان یا خریدارانی قرار دارند که وام می‌خواهند. قیمتِ این جابه‌جایی پول، همان نرخ سود است که تعیین می‌کند شما چقدر بابت سپردن پولتان پاداش بگیرید یا برای گرفتن وام، چه هزینه‌ای بپردازید.

در اقتصاد ایران، وقتی تورم بالاست، بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند به جای گذاشتن پول در حساب‌های بانکی، دارایی‌هایی مثل طلا یا خودرو بخرند. این کار باعث می‌شود عرضه پول در این بازار کم شود و بانک‌ها منابع کافی برای وام دادن نداشته باشند. نتیجه این اتفاق برای زندگی روزمره شما، سخت‌تر شدن دریافت وام مسکن یا خرید کالا است؛ چون وقتی مخزنِ پول‌های وام‌دادنی خالی باشد، بانک‌ها اصطلاحاً ترازشان ناتراز شده و قدرت وام‌دهی به مشتریان عادی را از دست می‌دهند.

چرا الان مهم است

تازه

بازار وجوه وام‌دادنی در ایران با چالش جدیِ قیمت‌گذاری دستوری روبروست. وقتی نرخ بهره پایین‌تر از تورم نگه داشته می‌شود، تقاضا برای وام هجوم می‌آورد اما منابع بانکی خشک می‌شود. این ناترازی نه تنها باعث صف‌های طولانی وام شده، بلکه با تضعیف ترازنامه بانک‌ها، خطر تبدیل شدن آن‌ها به نهادهای زیان‌ده و غیرعملیاتی را بیش از هر زمان دیگری در فضای رسانه‌ای مطرح کرده است.

آخرین اخبار با این مفهوم

چرا سرکوب نرخ بهره، موتور تولید بانک‌های زامبی در ایران است؟

چرا سرکوب نرخ بهره، موتور تولید بانک‌های زامبی در ایران است؟

سرکوب نرخ بهره عامل اصلی ناترازی بانکی و تورم است و اصلاح آن برای نجات سیستم بانکی ضروری است.

۹ مرداد ۱۴۰۵