تراستی‌ها؛ ابزار اضطراری تجارت ایران در عصر تحریم

تحریم‌ها شریان بانکی ایران را مسدود کرده و شبکه تراستی را جایگزین بانک‌های کارگزار کرده است.

تراستی‌ها راهکاری اضطراری برای حفظ تجارت خارجی و تامین کالاهای اساسی در دوران تحریم هستند.

فساد در شبکه تراستی ناشی از فقدان نظارت است، نه اصل وجود این شبکه.

عدم نظارت کافی باعث شد برخی منابع ارزی به جای تجارت، صرف فعالیت‌های شخصی شود.

تعمیم تخلفات معدود به کل شبکه تراستی نادرست است و باید بر اصلاح سازوکار نظارتی تمرکز کرد.

بانک مرکزی با واگذاری نظارت به بانک‌های تجاری، در حال شفاف‌سازی فعالیت تراستی‌هاست.

اتصال به سوئیفت به تنهایی تمام مشکلات و هزینه‌های تجارت خارجی را حل نمی‌کند.

نظام بانکی جهانی نیز هزینه‌هایی مانند کارمزد و تبدیل ارز دارد که بخشی از تجارت است.

ادعای کارمزدهای بسیار بالای تراستی‌ها اغلب اغراق‌آمیز است و موارد استثنا نباید مبنای قضاوت باشد.

مشکل تجارت ایران فراتر از تحریم است و به استانداردهای مبارزه با پول‌شویی نیز بستگی دارد.

حل مشکل تجارت خارجی نیازمند رفع تحریم و اصلاح مقررات داخلی به صورت همزمان است.