تأمین مالی تروریسم
تأمین مالی تروریسم یعنی رساندن پول، کالا یا خدمات به افراد و گروههایی که با هدف ایجاد ترس و ناامنی دست به اقدامات خشونتآمیز میزنند. این پول میتواند از راههای قانونی مثل فعالیتهای خیریه یا راههای غیرقانونی مثل قاچاق و پولشویی تأمین شود. در نظام بانکی، هدف از نظارت بر این جریان، شناسایی مبدأ و مقصد پولهایی است که به جای چرخش در چرخه تولید و تجارت، صرف تخریب و ناامنی میشوند. برای یک شهروند ایرانی، این موضوع فراتر از یک بحث امنیتی است و مستقیم به جیب او ربط دارد. وقتی استانداردهای بینالمللی مقابله با تأمین مالی تروریسم (مانند توصیههای FATF) به درستی رعایت نشود، بانکهای دنیا از همکاری با بانکهای ایرانی خودداری میکنند. نتیجه این اتفاق، سخت شدن واردات کالا، افزایش هزینههای انتقال پول و در نهایت گران شدن دلار و کالاهای مصرفی است. در واقع، شفافیت در این حوزه کلید باز شدن قفل روابط بانکی و کاهش فشارهای اقتصادی بر معیشت روزمره مردم است.
چرا الان مهم است
تازهبحث داغِ نظارت بر جریان پول در ایران دوباره با شفافسازیهای مرکز اطلاعات مالی جان گرفته است. در حالی که دغدغهٔ محدودیتهای بینالمللی و لیست سیاه FATF همچنان بر فضای بانکی سایه انداخته، دولت تلاش میکند با تأکید بر اجرای قوانین داخلیِ مبارزه با تأمین مالی تروریسم، میان الزاماتِ شفافیت و حفظ استقلالِ اطلاعاتی در اقتصادِ تحت تحریم، تعادلی حساس برقرار کند.
آخرین اخبار با این مفهوم
تکذیب جاسوسی مالی برای FATF: مرکز اطلاعات مالی بر قوانین داخلی متمرکز است
مرکز اطلاعات مالی اعلام کرد نظارت بر حسابها صرفاً بر اساس قوانین داخلی و برای مبارزه با فساد است، نه همکاری با FATF.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵
تکذیب همکاری مستقیم با FATF؛ مرکز اطلاعات مالی تنها مجری قوانین داخلی است
مرکز اطلاعات مالی ادعای جمعآوری داده برای FATF را تکذیب و بر اجرای قوانین داخلی مبارزه با پولشویی تأکید کرد.
۳۰ خرداد ۱۴۰۵