هشدار نسبت به شکاف ۴۱ درصدی تورم استانی؛ آیا نرخ بهره تنها راه نجات از «سرطان تورم» است؟

بانک مرکزی فعلاً تصمیمی برای افزایش عمومی نرخ سود ندارد اما بازنگری در ساختار آن را بررسی می‌کند.

سهراب دل‌انگیزان معتقد است مهار تورم فعلی نیازمند ابزارهای غیرمتعارف مانند افزایش نرخ بهره است.

شتاب تورم ماهانه و نقطه‌به‌نقطه از زمستان گذشته افزایش یافته و به حدود ۸۸ درصد رسیده است.

تورم خوراکی‌ها به بیش از ۱۳۰ درصد رسیده که فشار شدیدی بر طبقات کم‌درآمد و متوسط وارد می‌کند.

قدرت خرید ۱۴ تا ۱۶ میلیون شاغل به دلیل تورم بالا و کاهش ارزش واقعی دستمزدها افت کرده است.

شکاف تورمی میان استان‌ها و دهک‌های درآمدی به بیش از ۴۰ درصد رسیده که وضعیتی بحرانی است.

بدون اقدامات جدی برای مهار تورم، روند افزایش قیمت‌ها با شدت بیشتری ادامه خواهد یافت.

تورم مانند آتشی است که اگر به انبار هیزم برسد، تمام بخش‌های اقتصاد را می‌سوزاند.

عدم کنترل تورم باعث می‌شود حفظ بخش بزرگی از اقتصاد کشور غیرممکن شود.

اقتصاد ایران مانند بیمار سرطانی است که برای نجات، نیازمند سیاست‌های سخت و پرهزینه شیمی‌درمانی است.

پولی‌سازی کسری بودجه و خلق پول توسط بانک‌ها از دلایل اصلی رشد نقدینگی و تورم فعلی است.

بی‌اعتمادی به سیاست‌های اقتصادی باعث شده انتظارات تورمی مردم به سادگی قابل کنترل نباشد.

شرایط «نه جنگ، نه صلح» مدیریت اقتصاد را پیچیده کرده و بازارها را نسبت به اخبار حساس کرده است.

با تورم ۸۸ درصدی، نرخ بهره واقعی اقتصاد به‌شدت منفی است که ابزار سیاست پولی را فلج می‌کند.

در شرایط نرخ بهره منفی، سپرده‌گذاران زیان می‌کنند و دریافت‌کنندگان تسهیلات منتفع می‌شوند.

افزایش نرخ بهره می‌تواند تعادل را میان سپرده‌گذاران و وام‌گیرندگان برقرار کرده و هزینه وام را واقعی کند.

تنها راه کوتاه‌مدت، تحمیل رکود کنترل‌شده برای کاهش شتاب تورم و سپس بازگشت به شرایط عادی است.

اگر هیجانات تورمی مهار نشود، خطر ونزوئلایی شدن اقتصاد ایران در مدت کوتاهی وجود دارد.

دو مسیر برای افزایش نرخ بهره وجود دارد: اعلام رسمی توسط بانک مرکزی یا افزایش تدریجی و رقابتی.

اجازه به بانک‌ها برای افزایش رقابتی نرخ سود، راهکاری ملایم‌تر با هزینه‌های اجتماعی کمتر است.

افزایش تدریجی نرخ سود توسط بانک‌ها نسبت به اعلام رسمی، راهکار مؤثرتری برای شرایط فعلی است.