کشت فراسرزمینی
کشت فراسرزمینی به زبان ساده یعنی دولت یا سرمایهگذاران ایرانی به جای استفاده از خاک خشک و منابع آبی رو به اتمام داخلی، در کشورهای پرآب و مستعدی مثل قزاقستان، برزیل یا روسیه زمین اجاره کنند و محصولاتی مثل ذرت، سویا و دانههای روغنی بکارند. در این مدل، مالکیت زمین لزوماً با ما نیست، اما مدیریت تولید و حقِ برداشت محصول در اختیار ایران است تا سفره مردم در بحرانهای سیاسی و محیطزیستی آسیب نبیند. این رویکرد مستقیماً روی قیمت کالاهایی مثل مرغ، گوشت و روغن در بازار تهران اثر میگذارد. وقتی بخش بزرگی از خوراک دام و طیور از طریق کشت در زمینهای ارزان و پرآب خارجی تأمین شود، هزینه تولید در داخل کاهش یافته و نوسانات ارزی اثر کمتری بر قیمت نهایی پروتئین مصرفی خانوادهها خواهد داشت. در واقع، کشت فراسرزمینی نوعی واردات هوشمندانه آب و انرژی است که همزمان از فرونشست زمین در ایران جلوگیری کرده و پایداری قیمتها را در بلندمدت تضمین میکند.
چرا الان مهم است
تازهبا تشدید بحران آب در ایران، تأمین امنیت غذایی از طریق اجاره زمین در کشورهایی مثل کوبا جدیتر شده است. این راهکار کمک میکند تا کالاهای اساسی و نهادههای دامی را بدون فشار به منابع آبیِ داخلی تولید کنیم. این روزها برای حفظ ذخایر استراتژیک و مقابله با محدودیتهای تحریم، مدیریت علمیِ منابع و استفاده از ظرفیتهای فراسرزمینی به اولویت اقتصاد ایران تبدیل شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
وزیر کشاورزی: ذخایر استراتژیک کشور در وضعیت پایدار است/ خودکفایی در تولید مرغ
وزیر کشاورزی از پایداری ذخایر استراتژیک، خودکفایی در تولید مرغ و اصلاحات ساختاری برای کاهش رانت در واردات خبر داد.
۸ شهریور ۱۴۰۵
نقشه راه بخش خصوصی ایران برای ورود به بازار کوبا در سایه تحریمها
ایران و کوبا برای دور زدن تحریمها، به دنبال توسعه همکاریهای بخش خصوصی در حوزههای انرژی و کشاورزی هستند.
۱ شهریور ۱۴۰۵
فرمول امنیت غذایی ایران: عبور از کشاورزی سنتی به مدیریت علمی آب
امنیت غذایی ایران نیازمند گذار از کشاورزی سنتی به مدیریت علمی آب و اصلاح الگوی کشت است.
۵ مرداد ۱۴۰۵