مسکن مهر

مسکن مهر طرحی بود که دولت با هدف حذف قیمت زمین از هزینه نهایی خانه آغاز کرد. در این مدل، زمین‌های دولتی به‌صورت اجاره ۹۹ ساله در اختیار سازندگان قرار گرفت و متقاضیان تنها هزینه ساخت را با کمک وام‌های بانکی یارانه‌ای پرداخت کردند. این ساختمان‌ها که عمدتاً در حاشیه شهرهای بزرگ مثل پرند، پردیس یا گلبهار ساخته شده‌اند، با هدف اسکان سریع جمعیت در واحدهای کوچک و ارزان طراحی شدند.

برای یک خانواده ایرانی، مسکن مهر معمولاً اولین پله برای ورود به بازار ملک و رهایی از اجاره‌نشینی است. اگرچه دوری از مرکز شهر و ضعف در زیرساخت‌هایی مثل مدرسه و حمل‌ونقل در برخی فازها چالش‌برانگیز بوده، اما نوسانات قیمت در این پروژه‌ها مستقیماً روی قدرت خرید طبقه متوسط و کارگر اثر می‌گذارد. از نگاه کلان نیز، شیوه تأمین مالی این پروژه از طریق استقراض از بانک مرکزی، در دوره‌ای باعث رشد نقدینگی و تورم شد که نشان می‌دهد هزینه این خانه‌ها به‌طور غیرمستقیم بر معیشت کل جامعه اثرگذار بوده است.