شهرنشینی
شهرنشینی در سادهترین تعریف، تمایل و حرکت مردم برای زندگی در فضاهای شهری است. در ایران، این روند با سرعتی بسیار بالا طی شده و حالا بیش از ۷۵ درصد جمعیت کشور در شهرها ساکن هستند. این یعنی تقاضا برای خدماتی مثل نانوایی، مدرسه، بیمارستان و از همه مهمتر «سرپناه» در نقاط خاصی از نقشه متمرکز شده و از حالت پراکنده خارج شده است.
این تمرکز جمعیت، موتور محرک اصلی قیمتها در بازار داراییهاست. وقتی بخش بزرگی از مردم میخواهند نزدیک به مرکزِ کار و امکانات باشند، قیمت زمین و اجارهبها در شهرهایی مثل تهران یا کرج جهش میکند. برای یک خانواده ایرانی، شهرنشینی به معنای پذیرش هزینه سنگین مسکن در عوضِ شانس بالاتر برای درآمدزایی است؛ معادلهای که باعث شده ارزش ملک در کلانشهرها به مهمترین عامل تعیین ثروت افراد تبدیل شود.
چرا الان مهم است
تازهاین روزها شهرنشینی در ایران به جای آنکه نشانه توسعه باشد، با چالش «خانه گران» و «روستای خالی» شناخته میشود. وقتی تمرکز امکانات در شهرها باعث مهاجرت گسترده میشود، اما حتی با ساختوساز زیاد هم قیمت مسکن پایین نمیآید، یعنی مدل شهرنشینی ما با واقعیتهای اقتصادی همخوانی ندارد و هزینه زندگی خانوادهها را به شدت بالا برده است.
آخرین اخبار با این مفهوم
بحران شهرسازی اداری؛ چرا ایران با روستاهای خالی و شهرهای ناکارآمد مواجه است؟
رشد شهرنشینی ایران بیش از آنکه واقعی باشد، نتیجه تغییرات اداری و تبدیل روستاها به شهر است.
۵ مهر ۱۴۰۵
معمای مسکن؛ چرا ساختوساز بیشتر به معنای خانه ارزانتر نیست؟
حل بحران مسکن نیازمند توزیع متوازن فرصتهای اقتصادی در سراسر سرزمین است، نه فقط ساختوساز فیزیکی در کلانشهرها.
۵ مهر ۱۴۰۵