ریسک تجاری

ریسک تجاری در واقع همان خطری است که باعث می‌شود چرخِ یک کسب‌وکار آن‌طور که انتظار می‌رود نچرخد و سودِ پیش‌بینی‌شده محقق نشود. این ریسک مستقیماً به «ذاتِ کار» برمی‌گردد؛ یعنی مسائلی مثل گران شدن مواد اولیه، ورود رقبای جدید یا تغییر سلیقه مشتریان. وقتی از ریسک تجاری حرف می‌زنیم، کاری به بدهی‌های بانکی یا وام‌های شرکت نداریم، بلکه فقط بررسی می‌کنیم که آیا این شرکت می‌تواند با فروش محصولاتش، از پسِ هزینه‌های جاری مثل حقوق کارگر و اجاره سوله برآید یا خیر.

در اقتصاد ایران، ریسک تجاری اغلب خودش را در قالب «تغییر ناگهانی قوانین» یا «نوسان قیمت نهاده‌ها» نشان می‌دهد. مثلاً وقتی قیمت گاز صنایع یا نرخ خوراک پتروشیمی‌ها ناگهان تغییر می‌کند، ریسک تجاری این شرکت‌ها بالا می‌رود. برای یک سهام‌دار در بورس تهران، درک این ریسک حیاتی است؛ چون اگر ریسک تجاری شرکتی بالا باشد، حتی با وجود نبودِ بدهی، ممکن است سودِ هر سهم (EPS) به‌شدت افت کند و دارایی شما در بازار سرمایه کوچک شود. در واقع این ریسک به شما می‌گوید که چقدر می‌توانید روی ثبات سودآوری آن برند در آینده حساب باز کنید.