نرخ بیکاری

نرخ بیکاری یعنی نسبت کسانی که فعالانه دنبال کار می‌گردند اما دستشان به جایی بند نشده، به کل جمعیتی که آماده و جویای کار هستند. نکته مهم اینجاست که این آمار شامل دانشجوها، خانه‌دارها یا کسانی که کلاً ناامید شده‌اند و دیگر دنبال کار نمی‌گردند نمی‌شود. در واقع وقتی مرکز آمار نرخ بیکاری را اعلام می‌کند، فقط کسانی را می‌شمارد که در هفته‌های اخیر برای پیدا کردن شغل به هر دری زده‌اند اما موفق نشده‌اند. این عدد مستقیماً با قدرت خرید شما و امنیت روانی جامعه گره خورده است. در اقتصاد ایران، بالا بودن این نرخ به‌ویژه میان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، یعنی هدررفت سرمایه‌ای که صرف آموزش شده و فشار مضاعف بر دوش سرپرست خانوار. وقتی بیکاری زیاد باشد، رقابت برای شغل‌های موجود سخت‌تر می‌شود و کارفرماها تمایل کمتری به افزایش دستمزد پیدا می‌کنند؛ در نتیجه حتی اگر شاغل باشید، به دلیل وجود صف طولانی متقاضیان کار، قدرت چانه‌زنی شما برای دریافت حقوق بالاتر در برابر تورم کمتر می‌شود.