ثروت بین‌نسلی

ثروت بین‌نسلی یعنی تمام دارایی‌های مادی و اعتباری که یک خانواده طی دهه‌ها جمع‌آوری کرده و به فرزندان خود می‌سپارد. این ثروت فراتر از پول نقد است و در فرهنگ اقتصادی ما، بیشتر در قالب ملک، باغ، طلا و حتی اعتبارِ نام خانوادگی در بازار تعریف می‌شود. برخلاف درآمد که حاصل تلاش ماهانه است، این ثروت مانند یک سکوی پرتاب عمل می‌کند که اجازه می‌دهد نسل جدید بدون درگیر شدن در چرخه‌های فرسایشی پس‌انداز، به اهداف بزرگی مثل خانه‌دار شدن برسد.

در اقتصاد تورمی ایران، اهمیت ثروت بین‌نسلی دوچندان شده است؛ چراکه سرعت رشد قیمت دارایی‌هایی مثل مسکن بسیار فراتر از سرعت رشد دستمزدهاست. به زبان ساده، کسی که آپارتمانی را از والدین خود به ارث می‌برد یا از حمایت مالی آن‌ها برای شروع کار بهره‌مند می‌شود، چندین دهه از کسی که باید با حقوق ریالی از صفر شروع کند جلوتر است. این پدیده باعث شده تا «ارث و دارایی خانوادگی» به جای «تخصص و مهارت»، به عامل اصلی تعیین طبقه اجتماعی و امنیت مالی در آینده تبدیل شود.