سرمایهگذاری استراتژیک
سرمایهگذاری استراتژیک یعنی پولی را جایی بگذارید که هدفش فراتر از گرفتن سودِ ماهانه یا نوسانگیری باشد. در این مدل، یک شرکت یا سرمایهگذار بزرگ، بخشی از سهام کسبوکار دیگری را میخرد تا بتواند در مدیریت آن نقش داشته باشد یا از خدمات آن برای رشد خودش استفاده کند. در واقع، اینجا هدف این است که با پیوند زدن دو کسبوکارهای مختلف، قدرتی ایجاد شود که هیچکدام به تنهایی نداشتند و ارزش کل مجموعه در بازار افزایش یابد.
در اقتصاد ایران، این موضوع را زیاد در هلدینگهای بزرگ پتروشیمی یا معدنی میبینیم. مثلاً وقتی یک کارخانه بزرگ تولید پلاستیک، سهام یک شرکت پتروشیمی را میخرد، هدفش فقط گرفتن سود مجمع نیست؛ بلکه میخواهد خیالش از بابت تأمین مواد اولیه راحت باشد تا با نوسان قیمت دلار یا قطعی خوراک، تولیدش متوقف نشود. برای شما به عنوان یک فرد عادی، درک این سرمایهگذاریها کمک میکند بفهمید کدام شرکتها در بورس تهران ریشههای عمیقتری دارند و داراییشان در برابر تلاطمهای اقتصادی و تورم، امنیت بیشتری پیدا کرده است.
چرا الان مهم است
تازهدر روزهایی که سایه رکود بر بازار ایران سنگینی میکند، بحث سرمایهگذاری استراتژیک از خریدِ صرفِ دارایی فراتر رفته است. تجربههای جهانی نشان میدهد حتی در اوج بحران، حفظ جایگاه برند یا تنوعبخشی به فعالیتها، نه یک خرج اضافه، بلکه نقشهای برای بقا و جهشِ بلندمدت است؛ یعنی تبدیل کردن منابع فعلی به قدرتِ اقتصادی پایدار.
آخرین اخبار با این مفهوم
چرا در دوران رکود نباید چراغ برند را خاموش کرد؟
حفظ برند در دوران رکود، سرمایهگذاری استراتژیک برای پیشتازی در دوران رونق است.
۱۹ مرداد ۱۴۰۵
امپراتوری تجاری دیوید بکام؛ چگونه ستاره سابق فوتبال به غول دنیای تجارت در آمریکا تبدیل شد؟
بکام با تبدیل نام خود به برندی جهانی و مدیریت استراتژیک اینتر میامی، الگوی جدیدی از موفقیت تجاری پس از ورزش ساخته است.
۲۱ تیر ۱۴۰۵