صندوق توسعه ملی؛ از قلک نفتی تا موتور ثروت‌آفرینی ملی

صندوق توسعه ملی به جای ثروت‌سازی، به قلک دولت برای پوشش کسری بودجه تبدیل شده است.

استفاده از منابع صندوق برای هزینه‌های جاری، فلسفه وجودی آن را با حساب ذخیره ارزی یکسان می‌کند.

صندوق‌های ثروت ملی در جهان، آغازگر زنجیره ثروت‌آفرینی هستند، نه پایان زنجیره مالی دولت.

با دارایی ۱۹۵ میلیارد دلاری، صندوق باید از تسهیلات‌دهی به سمت سرمایه‌گذاری‌های راهبردی حرکت کند.

قانون ورود ثروت به صندوق باید فراتر از نفت، شامل سایر منابع طبیعی (انفال) نیز باشد.

گذار از «صندوق توسعه» به «صندوق ثروت ملی» برای تبدیل منابع طبیعی به سرمایه‌های ماندگار ضروری است.

تجربه جهانی نشان می‌دهد منابع صندوق‌های ثروت ملی باید متنوع و فراتر از درآمدهای نفتی باشد.

حکمرانی صندوق نیازمند تحول از وام‌دهنده به سرمایه‌گذار راهبردی و مشارکت در پروژه‌های بزرگ است.

هم‌افزایی صندوق با نهادهای بزرگ اقتصادی می‌تواند ظرفیت‌های راکد را به پیشران‌های توسعه تبدیل کند.

بسیج دارایی‌های بزرگ نهادهای اقتصادی می‌تواند بازاری برای سرمایه‌گذاری توسعه‌ای در مقیاس ملی ایجاد کند.

سرمایه‌گذاری صندوق باید بر اساس توجیه اقتصادی باشد و نباید جایگزین بودجه دولت شود.