توسعه درون‌بافتی
توسعه درون‌بافتی به زبان ساده یعنی رشد دادن شهر از درون؛ یعنی به جای اینکه برای خانه‌سازی سراغ زمین‌های کشاورزی یا کویرهای دوردست برویم، لایه‌های خالی و فرسوده داخل محله‌های قدیمی را شناسایی و نوسازی کنیم. در این روش، تمرکز بر استفاده از ظرفیت‌های پنهان شهر است؛ مثلاً تبدیل یک گاراژ قدیمی یا یک زمین رهاشده در مرکز شهر به یک مجتمع مسکونی مدرن، نمونه‌ای از این نوع توسعه است که به جای بزرگ‌تر کردن فیزیکی شهر، کیفیت زندگی در همان محدوده موجود را بالا می‌برد.
برای شما به عنوان خریدار یا سرمایه‌گذار، این مفهوم یعنی دسترسی راحت‌تر به نانوایی، مدرسه و ایستگاه مترو بدون نیاز به تحمل ترافیکِ مسیرهای طولانی حاشیه شهر. برخلاف پروژه‌هایی مثل مسکن مهر که اغلب در بیابان‌ها و بدون زیرساخت ساخته شدند، توسعه درون‌بافتی باعث می‌شود سرمایه شما در جایی قرار بگیرد که از قبل ارزش افزوده دارد و هزینه زندگی در آن به دلیل وجود امکانات شهری پایین‌تر است. این کار نه تنها جلوی تخریب محیط‌زیست را می‌گیرد، بلکه با نوسازی محله‌های قدیمی، امنیت و قیمت املاک آن منطقه را هم رشد می‌دهد.
چرا الان مهم است
تازهدر حالی که سال‌هاست راه‌حل بحران مسکن در ایران را در بیابان‌های اطراف شهرها و پروژه‌های دورافتاده جست‌وجو کرده‌ایم، بن‌بستِ انبوه‌سازی‌های حاشیه‌ای باعث شده تا نگاه کارشناسان به داخلِ محدوده شهرها برگردد. توسعه درون‌بافتی با تمرکز بر زمین‌های رهاشده و نوسازی محله‌های قدیمی، راهکاری است که به جای بزرگ‌تر کردن نقشه شهر، بر استفاده بهینه از زیرساخت‌های موجود و کاهش هزینه‌ی زندگی شهروندان تمرکز دارد.
آخرین اخبار با این مفهوم
۱۶ فرمان جهانی برای خروج از بحران مسکن: فراتر از انبوه‌سازی
بحران مسکن با انبوه‌سازی صرف حل نمی‌شود؛ دولت باید از «سازنده» به «تنظیم‌گرِ حق‌محور» تغییر نقش دهد.
۱۳ مهر ۱۴۰۵