بیمه اختیاری

بیمه اختیاری در واقع قراردادی است که فرد مستقیماً با سازمان تأمین اجتماعی می‌بندد تا وقتی در جایی استخدام نیست، پیوستگی سوابق بیمه‌ای‌اش قطع نشود. در این حالت، برخلاف کارمندان که بخشی از حق‌بیمه را شرکت یا دولت می‌پردازد، تمام مبلغ حق‌بیمه که در ایران معمولاً ۲۷ درصد دستمزد توافق‌شده است، بر عهده خودِ فرد خواهد بود. این نوع بیمه مخصوص کسانی است که حداقل یک ماه سابقه بیمه قبلی دارند و می‌خواهند امنیت آینده خود را شخصاً مدیریت کنند.

اهمیت این بیمه زمانی روشن می‌شود که بدانید بدون آن، سال‌های فعالیت آزاد یا فاصله‌های بین دو شغل در محاسبه حقوق بازنشستگی شما به حساب نمی‌آید. برای مثال، یک طراح گرافیک فریلنسر یا کسی که از کار دولتی استعفا داده، با پرداخت ماهانه این مبلغ، هم از خدمات درمانی استفاده می‌کند و هم مطمئن است که در دوران پیری مانند یک کارمند، حقوق مستمری دریافت خواهد کرد. این کار در اقتصاد تورمی ایران، نوعی سرمایه‌گذاری برای حفظ قدرت خرید در دوران ناتوانی از کار محسوب می‌شود.