اقتصادهای نوظهور
اقتصاد نوظهور به کشورهایی گفته میشود که دیگر در ردیف کشورهای فقیر نیستند، اما هنوز به ثبات و رفاه کامل کشورهای پیشرفته هم نرسیدهاند. این کشورها با جذب سرمایههای بینالمللی و جهش در تولیدات صنعتی، ساختار سنتی خود را تغییر میدهند. آنها بازارهایی پرجنبوجوش دارند که به دلیل پتانسیل رشد بالا، همزمان فرصتهای بزرگ و ریسکهای جدی برای سرمایهگذاران ایجاد میکنند. برای یک ایرانی، درک این مفهوم یعنی شناخت رقبای منطقهای و شرکای تجاری جدید. وقتی کشوری مثل هند یا چین به عنوان یک اقتصاد نوظهور رشد میکند، تقاضا برای نفت، گاز و محصولات پتروشیمی ایران افزایش مییابد که این موضوع مستقیماً بر درآمدهای ارزی کشور و در نهایت قدرت خرید مردم اثر میگذارد. از سوی دیگر، مقایسه ایران با این کشورها نشان میدهد که ثبات سیاسی و ارتباط با جهان چطور میتواند پتانسیلهای داخلی ما را از حالت بالقوه به ثروتی ملموس در زندگی روزمره تبدیل کند.
چرا الان مهم است
تازهپیشبینیهای جدید از تقاضای بلندمدت نفت، بار دیگر نقش تعیینکننده اقتصادهای نوظهور را در بازارهای جهانی برجسته کرده است. این کشورها که موتور محرک رشد تقاضای انرژی هستند، مستقیم بر درآمدهای ارزی ایران اثر میگذارند. درک مسیر توسعه این اقتصادها برای پیشبینی آینده قیمت نفت و برنامهریزی بودجهای ایران، بهویژه در شرایط تحریمی، حیاتیتر از همیشه شده است.
آخرین اخبار با این مفهوم

اوپک علیه فرضیه «پایان عصر نفت»: پیشبینی تقاضای ۱۲۴ میلیون بشکهای تا ۲۰۵۰
اوپک با رد نظریه «اوج تقاضا»، پیشبینی مصرف نفت را افزایش داد و بر ضرورت سرمایهگذاری کلان ۱۷ تریلیون دلاری تاکید کرد.
۲۹ خرداد ۱۴۰۵