کالای استراتژیک

کالای استراتژیک یا راهبردی، آن دسته از دارایی‌ها و محصولاتی هستند که نبودشان فقط یک «سختی ساده» نیست، بلکه می‌تواند باعث بحران ملی شود. این کالاها معمولاً جایگزینِ سریع و ساده‌ای ندارند و دولت‌ها تمام توان خود را به کار می‌گیرند تا ذخایرِ آن‌ها همیشه در سطح ایمنی باشد. در واقع، این اقلام رگ‌های حیاتی اقتصاد هستند که اگر جریانشان قطع یا کُند شود، نبضِ زندگی عادی مردم از حرکت می‌ایستد.

در اقتصاد ایران، «گندم» و «بنزین» نمادهای اصلی کالای استراتژیک هستند. وقتی قیمت یا موجودی این اقلام تغییر می‌کند، اثرش بلافاصله در سفره و جیبِ همه دیده می‌شود. مثلاً اگر تأمین نهاده‌های دامی (خوراک مرغ و گاو) که یک کالای استراتژیکِ وارداتی است مختل شود، قیمت مرغ و گوشت جهش می‌کند. به همین دلیل، دولت با تخصیص ارز ارزان یا یارانه‌های سنگین سعی می‌کند قیمت این کالاها را ثابت نگه دارد تا از شوک‌های تورمی بزرگ به داراییِ مردم جلوگیری کند.