دورکاری

دورکاری یعنی به‌جای اینکه هر روز صبح در ترافیک بمانید تا به صندلی‌تان در دفتر کار برسید، وظایف شغلی خود را از خانه یا هر جای دیگری با کمک اینترنت انجام دهید. در این مدل، ملاک اصلی ارزیابی شما «خروجی و نتیجه کار» است، نه تعداد ساعت‌هایی که لزوماً پشت میز حضور فیزیکی دارید. این شیوه به‌ویژه برای مشاغل حوزه فناوری، آموزش و خدمات اداری در ایران به یک ضرورت تبدیل شده است. در اقتصاد ایران که هزینه‌هایی مثل بنزین، استهلاک خودرو و اجاره‌بهای دفترهای اداری در شهرهایی مثل تهران سرسام‌آور شده، دورکاری یک راه میان‌بر برای مدیریت هزینه‌هاست. برای یک کارمند ایرانی، این روش یعنی حذف هزینه ناهار بیرون و کرایه، و برای کارفرما یعنی نیاز به فضای اداری کوچک‌تر و قبض‌های خدماتی ارزان‌تر. همچنین دورکاری به متخصصان ساکن شهرستان‌ها این امکان را می‌دهد که بدون مهاجرت به پایتخت و درگیر شدن با هزینه‌های سنگین مسکن در تهران، برای شرکت‌های بزرگ کار کنند و سطح درآمد خود را ارتقا دهند.