دام سبک

دام سبک در واقع شامل گوسفند و بز است که بخش بزرگی از ثروت بخش کشاورزی و عشایری ایران را تشکیل می‌دهد. برخلاف دام سنگین مثل گاو که بیشتر در دامداری‌های صنعتی پرورش می‌یابد، دام سبک با اقلیم خشک ایران سازگارتر است و معیشت میلیون‌ها نفر در روستاها و مناطق عشایری مستقیماً به جمعیت و سلامت این گله‌ها وابسته است. این موجودات نه فقط منبع تولید گوشت، بلکه تأمین‌کننده پشم، پوست و لبنیات هستند که هر کدام در صنایع مختلف نقش دارند.

برای مردم عادی، نوسان قیمت دام سبک مستقیماً به معنای تغییر قیمت گوشت قرمز در قصابی‌هاست. وقتی قیمت دلار بالا می‌رود، هزینه خوراک وارداتی دام مثل جو و ذرت گران می‌شود و از طرفی انگیزه برای قاچاق دام به کشورهای همسایه افزایش می‌یابد؛ این دو عامل باعث کمبود عرضه و جهش قیمت در بازار داخلی می‌شوند. بنابراین، وضعیت دام سبک تنها یک موضوع کشاورزی نیست، بلکه دماسنجی برای قدرت خرید مردم و وضعیت امنیت غذایی در ایران است.