جمعیت غیرفعال
جمعیت غیرفعال یعنی کسانی که در سن کار هستند اما به هر دلیلی وارد بازار کار نمیشوند. این افراد نه حقوقبگیر هستند و نه مثل بیکارها در صفِ پیدا کردنِ شغل ایستادهاند. در ایران، بخش بزرگی از این جمعیت را زنان خانهدار، دانشجویان و بازنشستگان تشکیل میدهند. همچنین کسانی که بعد از بارها تلاش، از پیداکردن کار ناامید شده و دیگر دنبال آن نمیگردند، در این دسته قرار میگیرند و به همین دلیل نامشان در آمار رسمی بیکاری دیده نمیشود. بالا بودن نسبت جمعیت غیرفعال در ایران یک زنگ خطر برای معیشت است؛ چون هرچه تعداد افراد غیرفعال بیشتر باشد، فشار هزینه زندگی روی دوشِ تعدادِ محدودی از شاغلان سنگینتر میشود. مثلاً وقتی یک جوان تحصیلکرده به دلیل نبودِ فرصت شغلی، سالها پشتِ کنکورِ دکتری میماند یا خانهنشین میشود، نه تنها تولید ملی کاهش مییابد، بلکه قدرت خرید کل خانواده هم تحت فشار قرار میگیرد. این وضعیت در بلندمدت باعث ناترازی صندوقهای بازنشستگی و کاهش رفاه عمومی در جامعه ایران میشود.
چرا الان مهم است
تازهبا نزدیک شدن به سال ۱۴۰۴، هشدارهای آماری نشان میدهند بخشی از بدنه جوان کشور به جای جستوجوی شغل، در حال خروج کامل از بازار کار هستند. این یعنی افراد به دلیل ناامیدی از یافتن درآمد متناسب با تورم، از صف متقاضیان کار خارج و به جمعیت غیرفعال میپیوندند؛ وضعیتی که زنگ خطری برای هدررفت نیروی انسانی و آینده رشد اقتصادی ایران است.
آخرین اخبار با این مفهوم

هشدار آماری سال ۱۴۰۴: صعود بیکاری جوانان و خروج گسترده از بازار کار
کاهش مشارکت اقتصادی، جهش جمعیت غیرفعال و افزایش بیکاری جوانان، سه زنگ خطر جدی در آمارهای بازار کار سال ۱۴۰۴ هستند.
۸ تیر ۱۴۰۵