پایان دوران پول ارزان؛ چرا نرخ بهره آمریکا دیگر به سطوح گذشته بازنمی‌گردد؟

معامله‌گران وال‌استریت احتمال افزایش نرخ بهره را بالا می‌دانند و بازدهی اوراق قرضه به اوج رسیده است.

ترامپ برای کاهش هزینه استقراض به فدرال‌رزرو فشار می‌آورد.

عوامل متعددی مانند تنش‌های ایران و موضع وارش در بازدهی اوراق نقش دارند اما ریشه اصلی نیستند.

دلایل اوج‌گیری بازدهی اوراق ماهیتی ساختاری دارند و از کنترل فدرال‌رزرو خارج است.

دوران پول ارزان با تغییر رئیس فدرال‌رزرو یا پایان درگیری‌ها بازنمی‌گردد.

بهای پول بر اساس عرضه و تقاضای پس‌انداز و سرمایه‌گذاری تعیین می‌شود.

نرخ بهره طبیعی نقطه تعادلی برای حفظ اشتغال و کنترل تورم است.

نرخ بهره طبیعی از دهه ۸۰ تا ۲۰۱۵ پیوسته نزولی بود.

محاسبات جدید نرخ بهره طبیعی را برای سال ۲۰۲۶ حدود ۲.۶ درصد نشان می‌دهد.

سیاست پولی فعلی در وضعیت خنثی است و فضای کاهش نرخ بهره وجود ندارد.

پس‌اندازهای کلان متولدین پس از جنگ جهانی دوم نرخ بهره را پایین نگه داشته بود.

مازاد تجاری چین و کشورهای نفتی خلیج فارس به خرید اوراق آمریکا کمک می‌کرد.

پایان جنگ سرد و کاهش بودجه‌های نظامی به مهار بدهی‌ها کمک کرد.

افت هزینه‌های فناوری و کندی رشد اقتصادی تقاضا برای اعتبار را کاهش داده بود.

ترکیب این روندها جهانی با سیلاب پس‌انداز و خشکسالی سرمایه‌گذاری ایجاد کرده بود.

امروز نسل گذشته در حال برداشت از پس‌اندازهاست و چین نقش پیشین خود را ندارد.

تنش‌های ژئوپلیتیک و مسدودسازی دارایی‌های روسیه، جذابیت اوراق آمریکا را کاهش داده است.

کشورهای خلیج فارس در حال بازنگری در خرید بدهی‌های آمریکا برای تأمین امنیت خود هستند.

افزایش بودجه‌های دفاعی در اروپا نرخ بهره را برای واشنگتن نیز بالا می‌برد.

جهش استقراض دولتی در آمریکا اصلی‌ترین محرک صعود بازدهی اوراق است.

انقلاب هوش مصنوعی و نیاز به زیرساخت‌های جدید فشار صعودی بر هزینه پول وارد می‌کند.

بازدهی ۴ تا ۵ درصدی اوراق قرضه، وضعیت عادی جدید بازارها خواهد بود.

این شرایط بر کسری بودجه، بازار مسکن و تأمین مالی شرکت‌ها اثرات منفی دارد.

تنش‌های خاورمیانه محرک مقطعی است، اما چالش ساختاری نرخ بهره پایدار می‌ماند.