چرا صندوق‌های نوآوری در ایران به جای تسهیل‌گر، به بانک تبدیل شده‌اند؟

صندوق‌ها به جای مدیریت ریسک، به مدل‌های سنتی بانکی و وثیقه‌محور روی آورده‌اند.

استارت‌آپ‌ها به دلیل ماهیت نوآورانه و نبود دارایی فیزیکی، در سیستم فعلی قربانی می‌شوند.

شکاف میان منطق اعتبارسنجی سنتی و ماهیت دارایی‌های نامشهود، مانع دسترسی استارت‌آپ‌ها به منابع است.

نبود چرخه کامل سرمایه‌گذاری خطرپذیر و دشواری خروج، باعث قفل شدن سرمایه و ایجاد دره مرگ می‌شود.

نیازهای مالی استارت‌آپ‌ها در مراحل مختلف رشد متفاوت است و نیازمند ابزارهای متنوع است.

مشکل اصلی بسیاری از شرکت‌ها، تبدیل مطالبات آینده به نقدینگی برای هزینه‌های جاری است.

تعدد واسطه‌ها بدون ارزش‌افزوده، پیچیدگی و هزینه تامین مالی را در اقتصاد ایران افزایش داده است.

ارزش واقعی صندوق‌ها در ایجاد دسترسی به منابعی است که بدون آن‌ها تامین مالی ممکن نبود.

طرح معماری نوین ۱۴۰۵ فرصتی برای اصلاح نظام تامین مالی است، مشروط به بازطراحی واقعی زنجیره.

موفقیت صندوق‌ها در گرو تبدیل شدن از وام‌دهنده به سازنده بازار و طراحی زنجیره خلق سرمایه است.