دارایی‌های نامشهود

دارایی نامشهود یعنی چیزی که نمی‌توانید لمسش کنید اما صاحبش هستید و برایتان پول می‌سازد. در دنیای امروز، ارزش یک شرکت فقط به تعداد سوله و دستگاه‌هایش نیست. مثلاً وقتی نام یک برند مشهور روی محصولی می‌خورد، مردم حاضرند برای آن پول بیشتری بدهند؛ این اعتبار و نام تجاری همان دارایی نامشهود است. در ترازنامه شرکت‌های ایرانی، مواردی مثل حق امتیاز بهره‌برداری از معادن، نرم‌افزارهای تخصصی بانکی یا حتی دانش فنی تولید یک قطعه خاص در این دسته قرار می‌گیرند که گاهی از کل دارایی‌های فیزیکی شرکت باارزش‌تر هستند.

برای شما به عنوان سهام‌دار یا خریدار، درک این مفهوم حیاتی است چون بخش بزرگی از قیمت سهام در بورس تهران، بر اساس همین دارایی‌های غیرفیزیکی شکل می‌گیرد. مثلاً ارزش واقعی پلتفرم‌هایی مثل اسنپ یا دیجی‌کالا در ساختمان‌هایشان نیست، بلکه در الگوریتم‌ها و سهم بازاری است که ساخته‌اند. اگر شرکتی برند قدرتمندی داشته باشد، در برابر تورم مقاوم‌تر است؛ چون می‌تواند با تکیه بر وفاداری مشتری، قیمت‌هایش را راحت‌تر تعدیل کند و سود شما را به عنوان سرمایه‌گذار در شرایط سخت اقتصادی حفظ نماید.